معمولی بودن در زندگی، میتواند سخت ترین وضعیت ممکن باشد. مثلا؛ شاگرد معمولی بودن، قیافه معمولی داشتن، دونده معمولی بودن، نقاش معمولی بودن، دانشجوی معمولی

زنان مطلقه‌ی دارای فرزند که شانس ازدواجشان کم است، برای اینکه اشتباه نکنند و زنگ تفریح آقایون نشوند، چه‌کار باید بکنند؟ می‌خواستم بدونم آیا از

✍️ من پسری ۲۸ ساله ام که منبع درآمدم حقوق حق التدریسی دانشگاه است و از دختری خوشم میاد که اصلا اجازه نمیده ببینمش و

نمى‌­توانيم به طور قطع بگوييم دخترها پيش قدم بشوند يا نه؛ فقط می‌­توانيم درباره يك گروه مشخص سنى صحبت كنيم. ضمن اينكه همين سوال، پنج سال قبل يا حتى ۱۰ سال بعد جواب‌هاى متفاوتى داشته و دارد. الان پسرهاى دهه۷۰،۶۰  با دخترهايى روبه ­رو هستند كه فرديت وسيع‌­ترى دارند. نسلى از زنان را داريم كه درس خوانده ­اند، دنيا را گشته­ اند، استانداردهاى جديد در زندگى­‌شان دارند و در خيلى از جاهاى زندگی­‌شان نسبت به قبل انتخاب­‌هاى بيشترى دارند. خود به خود اين توانمندى انتخاب به مسئله ازدواج هم می­‌رسد. سوال اين است، آيا اين دختر بايد انتخاب بكند يا نكند؟ اگر انتخاب

همه ما پيش­فرض ها و تصويرهاى ذهنى از پيش تعيين شده اى داريم كه با آنها زندگیمان را مىیسازيم. ما با توقعاتى كه براى خودمان

وقتی دکتر رضوی خاطره میفرستد برایم همیشه چشمانم برق میزند سال سوم دانشکده بودم ؛ یکی از هم اتاقی هام که ۲ سال بالاتر بود

چگونه دیکتاتورها میتوانند هم عاشق ادبیات و هنر و خدا باشند هم اینقدر خطرناک باشند برای کل بشریت؟ دیکتاتوری خاصیتی دارد عجیب هم بر خود

در اولين جلسات ديدار، مى خواهم در ذهن خواستگارم خوب به نظر بيايم و در ذهنش بمانم. چه كار بايد بكنم؟ ✍️يكى از كارهاى غلط

دختری هستم در نگاه دیگران کاملا موفق و شاداب، با اینکه فرزند طلاق بودم و از ۱۷ سالگی از پدر و مادر جدا زندگی می

یکی از نکاتی که ذهنم را سر این سریال پاتریک ملورز  درگیر کرد ، شخصیتی بود که در قسمت چهارم و آخر میبینیم : مردی