فرمود رسول نازنین «پیران خویش را بزرگ بدارید و کودکانتان را پُرمهر باشید»وقروا کبارکم، وارحموا صغارکمکی فرمود؟ به بهانه ماه رمضان، یک هفته قبل از

“تخت خواب ” راحت كه هِچ؛ولىمهم “خواب” راحته عزيزم؛تو بگو اصلا رو يه تشك ابرى با اين متكا سوسيسى‌هادم اونهايی گرم كه سر به بالشت

قصدی جز ایجاد وسوسه نوشیدن چای دمی به وقت شبانگاه اردیبهشت ماه نبود قربه الی الله 😈 پ ن ۱این بامیه‌ها با ماست درست شده

ديروز زنگ زدم به استاد بزرگوارى كه سال‌ها قبل در بخش روانپزشكى بيمارستان نواب، شاگردشان بودم (دوران اینترنی پزشکی)خدمتشان عرض کردم که «فقط برای روتین

سال ۶۲-۶۳ صبح ساعت شش میرفتیم تو آب سعید، مغازه دریانی به صف شیر برسیم تازه نفر بیستم سی ام می‌شدیم، نهایت نه ده ساله

استاد حمید عجمی، مبدع خط شریف معلی در هنر ایرانی اسلامی و‌ استاد بحث‌های معرفتی و کتاب مثنوی معنوی، قصه‌ای گفتند از یک هم محلی

یک نکته کورونا این بود که هر کسی با هر موقعیت و جغرافیایی درد آسیب‌پذیری را چشید.این روزها همزمان زیبایی شفقت و عشق ورزیدن بدون

بچه‌ها به خواب نمی‌روندکلی بازی کرده با بچه‌های همساده‌ها،حموم رفته نیم‌ساعتپینگ‌پونگ با هم بازی کرده‌ایمقصه ملک جمشید چهل دقیقه براش خونده‌ام، حنجره‌ام زخمهانواع ماساژ نرم

پسرکم عشق می‌کند کمدها و‌فایل‌های مرا بگردد؛ امروز با کلی کشفیات تازه و عکس‌های زیرخاکی اومد سراغم؛-بابا این شمایی؟ چقدر لاغر بودی؟سال ۸۱ بود احتمالا

روزی در جمع مبلغان مذهبی گفتگویی داشتیم درباره: نقطه مرجع جامعه reference pointمثلا یکی نقطه مرجعش فلان دانشمند یا عالم است؛یکی فلان خواننده است (استاد